خـوبیهـ مدرسهـ رفتـن تـو تـآبستـون ـاینهـ کهـ

1 مهـر اونقـدری کهـ وـآسهـ بقیهـ شیتـی بنظـر میـآد

وـآسهـ مـآ نیـست

p.s : کـآزِت ، وـآتـس رـآنگـ ویـد عـآس ؟!

نخواستیم و ندانستیم و نشد ؛

با همه ی اینها

تلاشی بی پایان داشتیم برای رسیدن به ابدیت

برای غرق در خوشی بودن

تلاش بود که مارا زنده نگاه میداشت ،

با وجود اینکه میدانستیم نشدنیست ؛ محال است ؛ پوچ است

ولی تلاش مارا زنده نگاه میداشت

و اینگونه دست از تلاش برنداشتیم

ما به تلاش کردن زنده ایم ؛

حتی با وجود تلخی ها

تلاش امید ماست

وَ مـآ روزهـآرو ، فقــَط بهـ ـاُمیـد کـولـِـرِ خـونهـ تــَموم میکنیــم =|

هیچـوقت ـآرزوهـآم تـآ ـایـن سطـحِ کـَف تــنزل پیـدـآ نکـرده بود :))

تـآ ـآخــَر تـآبستـون ؛ ـاَصـَن فِکـر نمیکنــَم زِنـده بـمونـَـم ! چهـ بـرسهـ بهـ کنـکـور ـاَصـَن